Zabawa biustem Play

Moja „ulubiona” marka na polskim rynku przygotowała kolejną kampanię, która wzbudza zachwyt znakomitej większości polskich marketerów, a przynajmniej jej męskiej części. I nie jest to seksistowska reklama – w ogóle. Ona, ta reklama, posługuje się tylko znaną od lat zasadą „sex sells”. Chciałbym zatem poświęcić kolejne miejsce w filozofii marketingu „tfurcom” tego dzieła i postarać się zrozumieć jaka logika i „strategia” za tym stoi.

Autobusowy Ryanair?

Pojawiła się, trochę ponad pół roku temu, nowa marka na rynku w kategorii transportu. Jestem nią, tą kategorią, żywo zainteresowany od czasu kiedy zacząłem jeździć prawie co tydzień do Wrocławia. Cały ubiegły rok przeżywałem koszmary podróżując PKP/TLK, do czasu aż jeden student zwrócił moją uwagę na PolskiBus, opowiadając jakieś bajki. Początkowo nie uwierzyłem, bo młody, to ekscytuje się niepotrzebnie przesadzonymi obietnicami z reklamy.

Pierwszeństwo myśli, czy badań?

Po latach dostrzegłem pewien paradoks w marketingu, którego nie potrafię zrozumieć i rozwiązać. Borykam się z tym przy każdym projekcie jaki trafia na mój stół i jak na razie bezskutecznie błądzę. Może uda Wam się mi pomóc, bo od uświadomienia tego sobie nie wiem jak będzie z następnymi projektami.

Apple… i co dalej?

Trout napisał całą książkę o tym „Wielkie marki, wielki kłopot”. Nie ulega wątpliwości, że Apple jest marką wielką, a wg. ostatnich rankingów największą. Tym bardziej więc jest wielki kłopot, dzisiaj od rana, kiedy gruchnęła wszem i wobec wiadomość o śmierci Steva Jobsa. Nie była to śmierć „z zaskoczenia” nawet dla samego Jobsa, więc „kłopot” w jakim znalazła się jego marka jest tym większy.

Strategiczna transcendencja

Tak, takie dziwne połączenie tych dwóch pojęć. Tym razem będzie naprawdę o filozofii w marketingu. I niech mi już nikt nie mówi, że ważny jest tylko racjonalizm, bo moje ostatnie doświadczenie zawodowe wskazuje na coś zupełnie innego.

Nieważne jak, byle mówili

Pokutuje takie stwierdzenie wśród marketerów, nawet na wysokim szczeblu. Zadziwia, że doświadczenie ich niczego nie uczy, a przede wszystkim tego, że to stwierdzenie jest całkowicie nieprawdziwe. Może sprawdzać się tylko w przypadku, gdy celem naszym jest wzrost świadomości marki. Wszyscy będą ją znali, ale nikt nie będzie jej kupował.

Sztuka rezygnacji

Tak trzeba nazwać umiejętne podejście do marki, dowolnej. Niestety to wielka rzadkość, chciałbym tylko zwrócić uwagę na przeciwną postawę większości marek na rynku. Chcemy sprzedawać wszystko wszystkim. Jeśli odniesiemy sukces, czyli jakieś przyzwoite udziały w rynku, rynku jakimś, to natychmiast chcemy poszerzyć grupę docelową.

No to Frugo…

Myślicie, że uda się ponownie odnieść sukces tej marce? Ile to lat minęło? Kiedyś marka kultowa, ale też realia rynku zdecydowanie inne. Dzisiaj rynek napojów jest zdecydowanie ciaśniejszy i „powtórka z rozrywki” może być trudna. Zwłaszcza jeśli Frugo będzie chciało trafić do tej samej grupy docelowej, przynajmniej demograficznie.

Tata Jaguar

Myślałem, że mnie taka trauma już nigdy nie spotka. Mało tego, podawałem tę markę jako przykład jednej z kultowych, które nie potrzebują ani promocji cenowych, ani programu  „lojalnościowego”, bo kupujący nie kierują się ceną. Pamiętam nawet reklamę tej marki, która brzmiała mniej więcej tak: „już od 110 000 zł”. Niestety byłem w błędzie i bardzo za ten błąd przepraszam.

Wizerunek człowieka

Tak, tym razem o wizerunku człowieka, a nie marki. Nie można stosować pojęć z życia w oderwaniu od ich pierwotnego znaczenia. Ludzie też, jak marki, budują swój wizerunek, najczęściej latami. Oczywiście nie prowadzą kosztownych kampanii wizerunkowych, choć niektóre zachowania są bardzo podobne.